skocz do treści

Pochodnia - Miesięcznik społeczny Polskiego Związku Niewidomych

Na bieżąco

28 lipca 2016, 11:36 Z obrad Zarządu Głównego PZN

Jak co roku w czerwcu członkowie Zarządu Głównego podczas posiedzenia podsumowali miniony rok.

W sprawozdaniu merytorycznym Związku podano między innymi następujące informacje:
– liczba zwyczajnych członków i podopiecznych Związku pod koniec 2015 roku wynosiła 51243 osoby,
– osoby całkowicie niewidome stanowiły 6% ogółu członków zwyczajnych,
– w roku sprawozdawczym do Związku przyjęto prawie 2 tysiące nowych członków. Jest to grupa, która oczekuje od Związku największego wsparcia. Osoby nowo ociemniałe lub te, którym znacznie pogorszył się wzrok, potrzebują przede wszystkim rehabilitacji podstawowej,
– najliczniejszą grupę członków zwyczajnych Związku stanowią osoby w wieku 65 lat i więcej (45,8 %), co pokazuje, że działania jednostek Związku powinny być ukierunkowane w dużej mierze na seniorów,
– podjęcia specjalnych działań wymaga grupa osób niewidomych z dodatkowymi schorzeniami, które stanowią 25,2 % członków Związku,
– osoby niewidome zrzeszone były w 336 kołach PZN należących do 16 okręgów,
– okręgi i koła PZN zrealizowały w roku sprawozdawczym łącznie 678 projektów dofinansowywanych z różnych źródeł (środki unijne, PFRON, urzędy miast i gmin, ROPS-y, PCPR-y) o różnorodnej tematyce, w których uczestniczyło ponad 42 tys. beneficjentów. Były to różnorodne działania z zakresu rehabilitacji podstawowej, społecznej i zawodowej (turnusy, szkolenia, warsztaty grupowe i indywidualne, spotkania integracyjne, spotkania o charakterze kulturalnym, wyjazdy turystyczno-krajoznawcze, a także poradnictwo),
– 45% członków Związku to osoby w wieku produkcyjnym. Dla wielu z nich zatrudnienie stanowiło najważniejszy problem. Z grupy tej zatrudnionych było prawie 25% (6263 osoby), a liczba zatrudnionych w stosunku do poprzedniego roku wzrosła,
– w PZN (okręgach, kołach i jednostkach) zatrudnienie znalazło 305 osób z dysfunkcją wzroku,
– przy okręgach działały też kluby, sekcje, rady. Były to gremia samopomocowe wspierające rodziców niewidomych dzieci, masażystów, chorych na cukrzycę, seniorów, młodzież oraz działalność twórczą, rekreacyjną i kulturalną,
– w niektórych okręgach lub kołach PZN osoby niewidome mogły realizować swoje pasje, śpiewając w chórze, recytując, wykonując różne prace manualne, a także realizując się w działalności teatralnej,
– poza okręgami funkcjonowało 17 jednostek Związku bez osobowości prawnej. Realizowały one różnorodne zadania. W Ośrodku Rehabilitacji i Szkolenia „Homer” w Bydgoszczy wsparcie w zakresie rehabilitacji podstawowej uzyskało 240 beneficjentów, głównie nowo ociemniałych (spadek o 25% w stosunku do roku poprzedniego). W dwóch ośrodkach leczniczo-rehabilitacyjnych w Ustroniu Morskim i Muszynie z turnusów rehabilitacyjnych lub innych form wypoczynku skorzystało 1350 niewidomych (spadek o ponad 30%). Ośrodek Leczniczo-Rehabilitacyjny „Eden” w Ciechocinku, działający jako sanatorium uzdrowiskowe w roku sprawozdawczym przyjął 42 niewidomych. Ośrodek Mieszkalno-Rehabilitacyjny w Olsztynie prowadził NZOZ oraz mieszkania czynszowe i chronione. Mieszkało w nich 76 osób z dysfunkcją wzroku.
– Instytut Tyflologiczny w Warszawie realizował szereg projektów, między innymi: wyszkolił 16 instruktorów w zakresie orientacji przestrzennej. Były to osoby z całej Polski zwłaszcza z rejonów, w których brakuje specjalistów z tej dziedziny; przeprowadził szkolenia dla 13 nauczycieli zatrudnionych w placówkach otwartych pracujących z niewidomymi dziećmi; zorganizował turnusy i kolonie dla dzieci z problemami wzroku, w Tyflogalerii odbywały się cykliczne spotkania, tzw. kulturalne wtorki (28 spotkań: wieczory literackie, koncerty, prelekcje, filmy z audiodeskrypcją, wystawy prac niewidomych artystów); prowadzono także warsztaty edukacyjne „Laboratorium Ciemności”, z których skorzystało ponad 3,5 tys. widzących osób dorosłych, młodzieży i dzieci; monitorowano prace legislacyjne dotyczące osób niewidomych i słabowidzących (w tym celu występowano do różnych podmiotów oraz wydawano opinie 42 razy); wydawano czasopisma: „Pochodnia” – dwumiesięcznik, „Promyczek” i „Światełko” – miesięczniki, wszystkie w brajlu, w druku powiększonym i wersji elektronicznej; wydawano też kwartalnik „Nasze dzieci” w druku i wersji elektronicznej, a także dwutygodnik „Biuletyn Informacyjny” w wersji elektronicznej; W Centralnej Przychodni Leczniczo-Rehabilitacyjnej w Warszawie pomoc lekarską lub rehabilitacyjną uzyskało 125 niewidomych,
– w trzech domach pomocy społecznej: w Chorzowie, Kielcach i Olsztynie przebywało 301 pensjonariuszy, w tym 129 osób z orzeczeniami z tytułu niepełnosprawności wzroku w stopniu znacznym lub umiarkowanym, a także osoby z problemami wzroku bez orzeczeń. I do tych beneficjentów, poza opieką, kierowana była oferta rehabilitacyjna i kulturalna,
– w trzech WTZ-ach (w Toruniu, Włocławku i Słupsku) swoje miejsce znalazło 114 osób, a w trzech Środowiskowych Domach Samopomocy w Olsztynie – 165.
– w Zakładzie Aktywności Zawodowej w Olsztynie zatrudnienie znalazło 22 niewidomych,
– powyższe jednostki bez osobowości prawnej prowadziły także inne działania, m.in. w ramach działalności gospodarczej, z której korzystali nie tylko niewidomi,
– Związek w roku sprawozdawczym zatrudniał 1094 osoby w ramach umów o pracę. Ponadto zatrudniał wielu specjalistów na umowy-zlecenia.

Zarząd Główny, poza sprawozdaniem merytorycznym, przyjął także sprawozdanie finansowe (bilans Związku). Analizując jego wyniki na podstawie protokołu Głównej Komisji Rewizyjnej, szczególną uwagę zwrócono na jednostki Związku bez osobowości prawnej i okręgi, które wykazały wynik ujemny. Zgodnie z zaleceniem Głównej Komisji Rewizyjnej wszystkie te jednostki zobowiązane zostały do opracowania programów naprawczych.
Zapoznano się także z protokołem Głównej Komisji Rewizyjnej, która podsumowała protokoły sporządzone przez okręgowe komisje rewizyjne dotyczące sprawozdań finansowych okręgów za 2015 rok.
Jak co roku, podsumowano także działalność spółki Zakład Produkcyjno-Handlowy w Kielcach. Za 2015 rok spółka nadal wykazuje stratę, która jednak w stosunku do roku poprzedniego zmniejszyła się znacząco.
Ponadto, członkowie Zarządu Głównego zapoznali się z bieżącą sytuacją w poszczególnych okręgach PZN. Informacje przedstawiali dyrektorzy lub prezesi okręgów. Nadal wyjątkowych działań ze strony Prezydium ZG wymagają okręgi: dolnośląski, kujawsko-pomorski, lubuski, łódzki i mazowiecki,
Jak wynikało z przedstawianych informacji, niektóre okręgi realizują tylko niewielkie lokalne projekty. Zdarzają się problemy finansowe. Nadal w niektórych okręgach wynikają one (lub są potęgowane) ze złych relacji międzyludzkich oraz braku kadry.
Zarząd Główny podjął także inne ważne decyzje bieżące. Ośrodek Leczniczo-Rehabilitacyjny Sanatorium Uzdrowiskowe w Ciechocinku „Eden’ to jeden z najnowocześniejszych ośrodków PZN. Żeby jednak sprostać wymogom rynku, konieczna wydaje się budowa basenu solankowego. Dyrektor Ośrodka „Eden” pozyskała zapewnienie o dofinansowaniu tego przedsięwzięcia ze środków PFRON.
Przyrzeczone przez PFRON środki na budowę basenu solankowego stanowią jednak tylko 24,5 % kosztu realizacji inwestycji. Chcąc realizować to przedsięwzięcie, trzeba by zaciągnąć wysoki kredyt. Biorąc pod uwagę konieczność realizacji innych, pilniejszych zadań inwestycyjnych w obiektach Związku, Zarząd Główny nie podjął decyzji o realizacji tego przedsięwzięcia.
Dyrektor Ośrodka zapewniła, że będzie poszukiwać środków uzupełniających z innych źródeł.
Bardzo ważnym tematem, który wzbudził wiele emocji, była sprawa nieruchomości Związku w Bydgoszczy przy ul. Powstańców Wielkopolskich. Warto wspomnieć, że nieruchomość tę Związek otrzymał w 1991 r. od likwidowanego Centralnego Związku Spółdzielni Niewidomych. Ma ona ponad 16 tys. metrów kwadratowych gruntu, dwa budynki, a między nimi łącznik.
Od momentu przejęcia, w jednym budynku była szkoła, w drugim internat, a w łączniku sale warsztatowe. W pierwszym okresie funkcjonowało tam Studium Administracyjno-Biurowe, a następnie także Studium Masażu dla niewidomych dorosłych z całej Polski. Po zmianie przepisów działalność tę zakończono.
Później, w ramach dotacji, organizowano dla niewidomych z całej Polski kursy komputerowe, telemarketing i telepracę, a następnie ze środków PFRON prowadzono rehabilitację podstawową (przede wszystkim dla osób tracących wzrok) oraz szkolenia kadry. Udostępniano bazę Ośrodka „Homer” do realizacji projektów centralnych, okręgów i innych organizacji.
Ośrodek do prowadzenia swoich zadań nie potrzebował tak dużego metrażu, więc wynajmował wolne pomieszczenia. W jednym z obiektów na przykład swoją siedzibę miał Okręg Kujawsko-Pomorski wraz z kołem.
Z roku na rok środki z PFRON przeznaczone na realizację szkoleń rehabilitacyjnych malały. Był okres, kiedy Ośrodek szkolił nawet 400 beneficjentów rocznie, podczas gdy w 2015 roku środków starczyło tylko dla 240. Podmioty, które dotychczas realizowały swoje projekty w pomieszczeniach wynajmowanych od Ośrodka, realizowały mniej zadań. Liczba podnajemców także się zmieniała i niejednokrotnie pomieszczenia stały puste. Z powodu niskiego standardu pokoi hotelowych i ta baza nie była wykorzystywana. W ostatnich latach wzrosły również podatki od nieruchomości. W tej sytuacji dopływ środków na potrzeby Ośrodka malał, a od 2013 roku Ośrodek przynosi straty.
Obiekt, w którym zlokalizowany jest Ośrodek „Homer”, wymaga dużych inwestycji (remont dachu, wymiana instalacji wodno-kanalizacyjnej i CO, remont pokoi hotelowych, które nie spełniają oczekiwanych standardów). Ośrodek nie jest w stanie sprostać tym wyzwaniom. Nadarzyła się okazja: firma Lidl chce odkupić od Związku połowę powierzchni wraz z jednym budynkiem i łącznikiem, by zbudować na tym terenie swój kolejny market.
Po wielu rozmowach, uzgodnieniach oraz ekspertyzach Kierownictwo Związku uznało za zasadne przedstawić wniosek do decyzji Zarządu Głównego. Zarząd Główny zdecydował sprzedać 0,89 ha powierzchni wraz z budynkiem i łącznikiem.
Obiekt, w którym zlokalizowany jest Ośrodek „Homer”, po remoncie i modernizacji powinien umożliwić prowadzenie działalności komercyjnej, która pozwoli sfinansować nowoczesną i profesjonalną rehabilitację dla osób tracących wzrok.
Dziś sytuacja w tym zakresie jest bardzo zła. Tracący wzrok muszą często czekać rok, aby uzyskać pomoc rehabilitacyjną. A rehabilitacja podstawowa dla tej grupy nie może być przecież uzależniona od wygranego konkursu. Celem kierownictwa Związku jest podwyższenie standardu Ośrodka i otrzymanie dzięki temu środków na rehabilitację.
W obiekcie, który pozostanie po sprzedaży, a w którym funkcjonuje „Homer”, jest wystarczająco dużo miejsca na sale rehabilitacyjne, dziś zlokalizowane w łączniku. Na pewno pozostanie w Ośrodku kaplica, nie musimy się także martwić o Okręg Kujawsko-Pomorski, który od roku posiada 180-metrowy lokal w centrum Bydgoszczy, na razie udostępniony innej organizacji. Potencjalny nabywca zapewnia, i zawarte to będzie w umowie przedwstępnej, że wykona chodniki ze ścieżką dotykową i poręczami, co zagwarantuje bezpieczne dojście do naszego obiektu. Planuje również pas zieleni.
Tak na marginesie, przebywający dziś w Ośrodku niewidomi, aby dojść do obiektu, poruszają się po ciągu pieszo-jezdnym. Liczba samochodów w owym ciągu wcale nie jest mała, chociażby ze względu na tych, którzy dojeżdżają np. do przychodni lekarskiej.
Zmniejszona powierzchnia Ośrodka to także niższy podatek od nieruchomości i wieczystego użytkowania gruntu.
Informujemy też, że dotychczasowy długoletni dyrektor Ośrodka „Homer” od 1 lipca br. przeszedł na zasłużoną emeryturę. Prezydium ZG podjęło decyzję o zatrudnieniu osoby wyłonionej w konkursie. Nowy dyrektor jest osobą pełnosprawną, posiada bogate doświadczenie w działalności hotelarskiej. Zna decyzję o sprzedaży części nieruchomości i plany nabywcy i nie przewiduje negatywnych konsekwencji tych działań dla funkcjonowania Ośrodka.
Mimo wątpliwości, Prezydium ZG uznało, że potrzebny jest Ośrodkowi dobry menadżer, a właściwą działalność rehabilitacyjną zapewni zatrudniona w Ośrodku specjalistyczna kadra.
Realizacja decyzji o sprzedaży będzie możliwa po około 1,5 roku. Środki uzyskane ze sprzedaży w pierwszej kolejności planuje się przeznaczyć na remont i modernizację Ośrodka „Homer”. O wydatkowaniu środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości zdecyduje Zarząd Główny, biorąc pod uwagę różne potrzeby inwestycyjne Związku.