skocz do treści

Pochodnia - Miesięcznik społeczny Polskiego Związku Niewidomych

Kultura

Lektura z dreszczykiem Jadwiga Dziura

Lato w pełni, warto więc się trochę zrelaksować i sięgnąć po ciekawą książkę. Na gorące wieczory proponuję powieść kryminalną „Manikiur dla nieboszczyka”, napisaną przez współczesną rosyjską autorkę – Darię Doncową.

Trzydziestosześcioletnia Eufrozyna wiedzie życie znudzonej mężatki. Czas spędza na zakupach, w salonach piękności, na oglądaniu telewizji. Wielką jej troską jest dbałość o wiecznie nadwątlone zdrowie. Kobieta ma jednak swoją pasję. Namiętnie czyta powieści kryminalne. Nie przypuszcza nawet, że wkrótce sama znajdzie się w centrum niebezpiecznych wydarzeń.
Życie Frozy zmienia się diametralnie, gdy dowiaduje się, że jej na pozór idealny mąż ma kochankę. Zrozpaczona kobieta postanawia popełnić samobójstwo. Rzuca się pod pędzący samochód. Pojazd należy do Katii, znanej moskiewskiej lekarki. Katia, osoba o wielkim sercu, zabiera Eufrozynę do swojego mieszkania. Froza poznaje szaloną rodzinę pani chirurg, składającą się z dwóch synów, synowej i licznych zwierząt. Kobieta nie chce wyjawić, kim jest, dlatego przedstawia się jako Eulampia Romanowa. Niespodziewanie otrzymuje od Katii propozycję pracy w charakterze pomocy domowej. Froza, która nigdy nie wykonywała najprostszych czynności, przyjmuje tę posadę. I tak rozpoczyna się największa przygoda jej życia.
Już pierwszego dnia, gdy właśnie z trudem próbuje wdrożyć się w swoje nowe obowiązki, Eulampia odbiera telefon od Katii. Lekarka prosi Lampę (bo takie przezwisko rodzina nadała nowemu domownikowi), aby – na wskazaną stację metra – dostarczyła jej teczkę z negatywami zdjęć i dokumentami, przechowywanymi w domu aktora Konstantina Katukowa. Gdy Eulampia przybywa na umówione spotkanie, zastaje przyjaciółkę przykutą kajdankami do mężczyzny, który sprawia wrażenie prawdziwego bandyty. W dodatku teczka okazuje się pusta. Opryszek daje Lampie dwa tygodnie na odnalezienie dokumentów. W przeciwnym razie – lekarka straci życie. Na pożegnanie Katia rozpaczliwie prosi Lampę, by ta nie opuszczała jej dzieci. By nie dopuścić do śmierci przyjaciółki, Eulampia postanawia, że za wszelką cenę musi odnaleźć żądane dokumenty. W tym celu wraca do domu Kostii Katukowa. Nieoczekiwanie w mieszkaniu zastaje zwłoki mężczyzny. Eulampia rozpoczyna śledztwo na własną rękę. Nieśmiała Froza, która nigdy nie podejmowała najprostszych decyzji (nawet męża wybrała jej matka), przeistacza się w przedsiębiorczą panią detektyw. Oprócz tego musi zająć się domem i dziećmi Katii. Z konieczności uczy się zapalania gazu, gotowania, sprzątania i prania. Obowiązki domowe powodują wiele komicznych sytuacji. Zetknięcie się moskiewskiej damulki z szarą rzeczywistością dnia codziennego niejednokrotnie wywołuje uśmiech na ustach.
Kim naprawdę był Konstantin Katukow, podrzędny aktor z moskiewskiego teatru „Rampa”? Jakie życie prowadził? Skąd miał pieniądze na wystawne życie i drogie prezenty dla swoich kochanek? Kim w rzeczywistości okazał się mąż Eufrozyny? Odpowiedź na te i inne jeszcze pytania znajdzie czytelnik na kartach powieści.
Wartka akcja i nieoczekiwane sytuacje powodują, że powieść czyta się jednym tchem. Chociaż autorka nie unika morderstw, kryminał przesycony jest ciepłym humorem. Muszę przyznać, że nie jestem miłośniczką tego typu literatury, ale od tej książki nie mogłam się oderwać. Ze względu na główną bohaterkę polecam ją również kobietom.
Jadwiga Dziura
W 2017 r. dla czytelników Działu Zbiorów dla Niewidomych brajlowską wersję powieści wydała firma Altix. Książka składa się z sześciu tomów. Jest to pierwsza pozycja z serii o Eulampii Romanowej. Kolejne dwie ukażą się w brajlu jeszcze w tym roku. Powieść w wersji tekstowej jest dostępna w zbiorach Skanowiska.